Albinizm

Większość z nas nie posiada żadnej cechy mogącej odpowiadać wardze Habsburgów, za to rozpowszechniona jest pewna ciekawa właściwość języka. Tylko część ludzi potrafi zwinąć język w kształt litery U, przy czym oba ramiona litery skierowane są ku górze: różnice między ludźmi pod tym względem są całkiem wyraźne. Nie rozpracowano jeszcze tej sprawy z genetycznego punktu widzenia i nie bardzo wiadomo, jakie korzyści daje podobne ułożenia języka – z wyjątkiem możliwości plucia na większą odległość.

Albinizm, czyli bieiactwo. ,,Zaszła w ciążę i urodziła dziecko, którego ciało było białe jak śnieg i czerwone jak róża: którego włosy na głowie były białe jak wełna i długie: którego oczy były piękne”. Opis pochodzi z Księgi Enocha, napisanej podobno około 100 lat p.n.e. i dotyczy Noego, który później zbudował arkę i przetrwał potop, a szczegóły odpowiadają al- binizmowi. Ponieważ od Noego pochodzić ma ludność ziemi, można by oczekiwać częstszego występowania albinizmu wśród ludzkości: albinizm jest wywoływany genem recesyw- nym i jeśliby nie było jakiejś naturalnej eliminacji, to co czwarty z nas powinien być albinosem. W rzeczywistości występowanie tego upośledzenia jest znacznie rzadsze i wszystkie rasy są nim dotknięte. Cechę tę można nazwać upośledzeniem, gdyż zupełny brak barwnika wywołuje słaby wzrok i astygmatyzm, nietolerancję słońca i oczywiście nietypowy wygląd. Albinosi europejscy żyjąc w strefie pełnej blondy- nów i bladoskórych ludzi czują się dość swobodnie, inaczej niż biali Murzyni, Japończycy czy Indianie amerykańscy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *