Chromosomy cz. III

Dla niewprawnego oka wszystkie chromosomy wyglądają jednakowo, ale ich włókna różnią się od siebie. Każdy chromosom jest jakby pęknięty niecałkowicie w środkowej części, zwanej centromerem, a całość wygląda jak krótkie kawałki dwuwłóknowej wełny, które rozeszłyby się, gdyby nie łączyła ich kropla kleju (centromer). Włókna są różnej długości u różnych chromosomów, a kropla kleju nie znajduje się dokładnie w środku i dlatego niektóre są długie, o długich ramionach i nogach, inne mają krótkie ramiona i długie nogi, inne krótkie nogi i ręce, jeszcze inne są średnich wymiarów. Takich odmian jest bardzo wiele, jednak każda z nich ma brata, part- nera o podobnym wyglądzie. Człowiek ma nie 46 chromosomów – ale raczej 23 pary.

Uderzający wyjątek od tego parzystego układu występuje u mężczyzny, kobiety są w porządku, u nich pary się zgadzają. Dwa chromosomy nie odpowiadające sobie u mężczyzny, to chromosomy płciowe, decydujące o płci osobnika. Dzisiejsza technika nie pozwala określić na podstawie wyglądu chromosomów, czy ktoś jest czarny, wysoki, mądry czy niebieskooki, za to pleć można określić pod mikroskopem na pierwszy rzut oka. I mężczyźni, i kobiety mają po 22 pary podobne, u kobiet jednak 23 para, nazwana chromosomami XX, jest również podobna. U mężczyzn 23 para nie jest podobna do siebie, jeden z chromosomów to X, a drugi, znacznie mniejszy od niego, to Y, U pici żeńskiej podział 23 par w czasie mejozy na pojedynczy zespół 23 chromosomów jest bardzo prosty, wszystkie jaja mają jednakowe 22 plus X: u mężczyzny podział 22 par jest także prosty, ale z parą 23 – XY jest inaczej: X przechodzi na jedną stronę, a Y na drugą, stąd u mężczyzny w czasie mejozy powstają dwa typy plemników – 22 plus X i 22 plus Y.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *