Co ma znaczenie dla rozwoju człowieka?

Postęp nie musi wcale być stopniowy. Podobno pierwszymi słowami, jakich użył Thomas Carlyle, były: „Co cię boli, Jock” i zostały one skierowane do rocznego kolegi płaczącego gwałtownie w sąsiednim łóżeczku, a od tej chwili mówił wyłącznie całymi zdaniami. Inne dzieci, nawet gdy wyrastają na ludzi dorosłych nie mniejszego znaczenia niż on, zadawalają się jeszcze przez długi czas gaworzeniem, paplaniem bez sensu. Mijanie kamieni milowych odbywa się bez zbytniego oglądania się na kalendarz.

Dla rozwoju człowieka ma większe znaczenie, co się z nim dzieje, niż kiedy się to dzieje. Niemniej, punktualny i triumfalny pochód przez wszystkie tysiące etapów dzieciństwa jest oznaką normalności, mimo że wszystkie normalne dzieci są pod pewnymi względami zaawansowane, pod innymi opóźnione w rozwoju.

Jeśli dziecko leżąc na brzuchu potrafi na chwilę podnieść główkę w czwartym tygodniu, robi to bez trudności w szóstym, wielokrotnie w ósmym: jeśli w dwunastym tygodniu może opierać się na rączkach, a w szesnastym podnieść się tak, że może patrzeć prosto przed siebie, to rozwój należy uznać za przeciętny. Po 16 tygodniach zaczyna się potrząsanie grzechotkami, po 20 zamierzone chwytanie przedmiotów, po 24 dziecko chwyta butelkę, po 28 ssie umaczane herbatniki – i nie tylko herbatniki, po 32 możliwe jest siadanie bez pomocy i stawanie z pomocą, po 36 dostatecznym oparciem stają się pobliskie meble, po 40 dziecko ma dość siły, aby wstawać samodzielnie, po 44 może unieść jedną nóżkę, po 48 powłóczy nóżkami, po roku możliwe jest chodzenie wspomagane jedną ręką lub nawet, choć na krótko, całkiem bez pomocy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *