Czynnik Rh cz. II

Początkowo sprawa była nie bardzo zrozumiała: obecnie wiadomo, że dla losu następnego dziecka ma decydujące znaczenie to, czy w czasie porodu dochodzi do krwawienia płodu, czy też nie i czy krew matki zetknie się z płodem. Grupy ABO mają również znaczenie, bo jeśli rodzice należą do różnych grup, to noworodki rzadziej cierpią na komplikacje związane z czynnikiem Rh. To „szczęście w nieszczęściu” związane jest ze znacznego stopnia antagonizmem pomiędzy grupami ABO usuwającym niejako w cień mniejszy antagonizm pomiędzy dwoma grupami Rh. W każdym razie, jeśli jako kobieta mająca Rh minus poślubisz mężczyznę Rh plus, to będziesz mieć dzieci z konfliktem Rh, kiedy ty masz grupę O, a on A, B lub AB. Z punktu widzenia Rh sytuacja jest mniej korzystna, jeśli ty masz A, a on O lub A.

Zaburzenie wywołane przez niezgodność czynnika Rh u płodów ma wiele nazw medycznych, jak żółtaczka hemolityczna noworodków, Erythroblastosis ioetalis, Kernicteius i fcferus gravis neonatorum. Niezależnie od nazwy, zaburzenie polega w zasadzie na destrukcji czerwonych krwinek dziecka, a sprawcą jest matka (która wytworzyła przeciwciała skierowane przeciwko płodowi mającemu Rh plus). Dziecko traci krew i dostaje żółtaczki i gdyby nie transfuzje, w 75 przypadkach na 100, musiałoby zginąć, niekiedy nawet przed urodzeniem. Dzisiaj postępowanie w takich przypadkach jest proste. Jm szybciej dziecko się urodzi (oczywiście, w granicach rozsądku), tym lepiej, gdyż tym wcześniej zostanie wyzwolone spod niszczącego wpływu matki. Następnie wymienia się krew, aby pozbyć się wszystkich matczynych przeciwciał, najnowsze metody (od r. 1963) pozwalają wymienić krew dziecka nawet przed jego urodzeniem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *