Dr Widikund Lenz z Hamburga

W r. 1959 w szpitalach NRF zaczęły się pojawiać przypadki, które medycyna określa jako phocomelia. W tej niezwykle rzadkiej postaci zniekształcenia bardzo małe dłonie i stopy są połączone z tułowiem pojedynczą, małą kością. Rozróżnia się szereg odmian, jak amelia (całkowity brak kończyn) i miciomelia (bardzo krótkie kończyny). W r. 1960 defekty te, z fokomelią na czele, występowały jeszcze częściej, a w r. 1961 ilość ich przekraczyła wielokrotnie początkowe liczby. Pewna liczba przypadków została również stwierdzona w innych krajach, w Wielkiej Brytanii, gdzie Distavai był dostępny od r. 1958, w Japonii, w Australii i w niektórych kra-

Rachel Carson – siynna współczesna autorka książek biologicznych, między innymi The Silent Spring (Milcząca wiosna), w której przeciwstawia się stosowaniu środków owadobójczych – przyp, tl. jach Europy. W ciągu roku 1961, czyli zaledwie w 5 lat po syntezie chemicznej tego środka, wielu lekarzy niemieckich czyniło gorączkowe poszukiwania przyczyny „epidemii” ioko- melii. Tymczasem talidomid, nadal nie podejrzewany, został wciągnięty na listą leków, dla których wymagana jest recepta lekarska w kwietniu tegoż roku – z całkiem innej przyczyny: długotrwałe używanie tego środka powodowało pewien typ zapalenia nerwów i zaniki niektórych tkanek.

Szczególną wnikliwość w wypytywaniu młodych matek o okoliczności dotyczące ich ciąży wykazywał dr Widikund Lenz z Hamburga. Gdzie przebywały? Co jadły, W listopadzie zaczął podejrzewać Contergan, gdyż godna uwagi część badanych wspominała przyjmowanie leku: zaczął więc wypytywać powtórnie te z matek, które nie podawały zażywania konter- ganu, i przekonał się, że znając opinię o jego nieszkodliwości, większość nie uważała za potrzebne w ogóle o tym mówić. Natychmiast zwołał zebranie i uprzedził producentów konterga- nu, a 20 listopada 1961 r. przedstawił swe spostrzeżenia Towarzystwu Pediatrycznemu w Dusseldorfie. Podobne badania robił w Australii dr W, G. McBride i również zwrócił uwagę wytwórni. Po 5 łatach spokoju sprawa leku nabrała rozpędu, zanim skończył się listopad, środek został wycofany ze sprzedaży w NRF, Podejrzenia McBride’a spowodowały wymianę pilnych telegramów pomiędzy Australią a Londynem. Ministerstwo Zdrowia NRF zaleciło kobietom wstrzymanie się od przyjmowanie lekarstwa za pośrednictwem prasy i telewizji, a w Wielkiej Brytanii wycofano Distaval ze sprzedaży 2 grudnia – bez rozgłosu. Po nagłym zamieszaniu nastąpił trochę niesamowity spokój, ludność Wielkiej Brytanii nie miała zupełnie pojęcia, że stało się coś niedobrego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *