Dziedziczenie wzrostu

Średni mężczyzna brytyjski ma 173 cm wzrostu, kobieta jest o 15 cm niższa, czyli ma 158. Średni mężczyzna ożeniony ze Średnią kobietą powinien spodziewać się dzieci średniego wzrostu, C2yli dziecko płci męskiej powinno dojść do 173 cm, a płci żeńskiej do 158 cm. Jeśli oboje rodzice mają po 173 cm, to żona jest bardzo wysoka, a takie małżeństwo może spodziewać się synów wyższych niż ojciec i córek niższych niż matka. Kobiecie o wzroście 173 cm odpowiada statystycznie mężczyzna o 188 cm wzrostu (zachowując 15 era różnicę pomiędzy płciami). (Według niektórych, męski równoważnik wzrostu danej kobiety można otrzymać, dodając po 1 cm na każde 12 cm jej wzrostu).

Przewidywany wzrost potomstwa można obliczać w różny sposób. Dla otrzymania wzrostu syna na przykład, należy dodać wzrost ojca do wzrostu matki plus 15 cm i podzielić całość przez 2. Załóżmy wzrost ojca na 178 cm, a matki na 153: wzrost syna będzie wynosił 178 + 153 + 15 = 346: 346 : 2 = = 173. Dla córki tych samych rodziców należy odjąć te 15 cm różnicy pomiędzy obu płciami, a więc wzrost jej będzie 178 -f 153 – 15 = 316: 316 : 2 = 158. W tej rodzinie dziewczęta będą prawdopodobnie wyższe od matki, a synowie niżsi od ojca.

Przewidywania nie są jednak identyczne z rezultatami. Prawdopodobieństwo wypadania orła czy reszki wynosi 50:50, ale przewrotne zachowanie się monety może przekreślić wszelkie przewidywania. Podobnie jak może wypaść 10 orłów po kolei, tak i przewidywania w ludzkiej rodzinie mogą być niezgodne z rzeczywistością, jeżeli jednak brać pod uwagę całą ludność, to przewidywania mają więcej sensu. Liczby statystyczne dotyczące rodziny zachowują się tak, jak powinny, układają się przeciętnie, odpowiadają krzywej normalnej, tradycyjnemu typowi dziedziczności. Orzeł może wypaść 10 razy po kolei, ale nie 1 000 razy po kolei, przy 1 000 rzutów wynik będzie bardzo bliski 500 orłom i 500 reszkom. Dla prawidłowego przewidywania cech dziedzicznych, kiedy w grę wchodzi wiele genów – trzeba opierać się na dużych grupach ludzi.

Brak wyraźnych różnic pomiędzy wzrostem ludzi dawnych i współczesnych

Przewidywania mogą być również ryzykowne, jeśli się rozpatruje małą liczbę rodzin, a w odniesieniu do wzrostu dodatkową trudność stanowi wpływ otoczenia. Częste choroby, niedostateczne odżywianie i niewłaściwe wychowanie mogą doprowadzić do niższego, niż przewidywany genetycznie, wzrostu. Podobnie i wzrost rodziców może być niższy niż należny genetycznie ze względu na ujemne wpływy otoczenia w okresie ich młodości. Wbrew wszelkim przepowiedniom wysokie dzieci mogą mieć na przykład rodzice średniego wzrostu, jeśli w młodości byli niedożywiani.

Dość dziwny wydaje się brak wyraźnych różnic pomiędzy wzrostem ludzi dawnych i współczesnych. Zbroje w muzeach wydają się małe, jeszcze mniejsze są drzwi ówczesnych domostw, jednak wielkość kości naszych przodków nie różni się od naszych. Średni wzrost mężczyzny w dzisiejszej Wielkiej Brytanii waha się pomiędzy 170 a 172,5, w zależności od okolicy. Średni wzrost człowieka w zachodniej Europie w wieku paleolitycznym wynosił 175 cm, w neolitycznym 167,5, w wieku brązu 172,5, u Celtów z okresu żelaza 167,5, Anglosaksonów 170, Anglików w średniowieczu 167,5. Te zbroje, nasadzone jak owady na szpilkach, ustawia się zapewne niewłaściwie, a człowiek średniowieczny rozbijał sobie, być może, głowę o nadproże równie często, jak człowiek nowoczesny.

W ostatnich latach zmieniła się w istotny sposób szybkość wzrostu, od początku naszego stulecia średni wzrost jedenastolatków w szkołach londyńskich zwiększył się o 10 cm, młodzież’ wcześniej dojrzewa i wcześniej osiąga ostateczny wzrost dorosłego. Dlatego też teoretycznie żołnierze są wyżsi niż daw- niej, gdyż ich wzrost mierzy się przy poborze: chłopcy osiemnastoletni są obecnie znacznie bliżsi ostatecznego wzrostu niż dawniej. Podstawy genetyczne pozostały bez zmiany, ale lepsze warunki życia wpłynęły na przyspieszenie wzrostu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *