Kazirodztwo

Według Emila Zoli, kazirodztwo „jest tak potwornie nikczemne, że nie mogę się nad nim w ogóle zastanawiać”. Osiemnasty rozdział LevitJcusa jest również niewzruszony. Większość ludzi nadal tradycyjnie potępia kazirodztwo, choć może nie tak bardzo kategorycznie i często jakby z ciekawością co do przyczyny stosunku. Prawdopodobnie zdarza się ono coraz rzadziej z tych samych powodów, które zmniejszają liczbę małżeństw wśród kuzynów, chociaż zwiększa się liczba przypadków znanych policji. Nie wiadomo, czy jest to skutkiem większej operatywności organów policyjnych, czy nie, w każdym razie przed wojną wykrywano przeciętnie mniej niż 100 rocznie, a w r. 1965 liczba przypadków przekroczyła 300. Cyfra ta jest w rzeczywistości na pewno znacznie wyższa. Według prawa angielskiego w stan oskarżenia pod zarzutem kazirodztwa można postawić chłopców w wieku ponad 14 lat i dziewczęta w wieku 16, a maksymalną karą jest 7 lat więzienia. Jeśli w stosunku kazirodczym partnerka mężczyzny ma mniej niż 13 lat, to mężczyzna może być skazany na dożywotnie więzienie. W Anglii w czasach Cromwella i w Szkocji do r. 1887 maksymalną karą za kazirodztwo była kara śmierci, ale w międzyczasie zmieniły się znacznie poglądy na sankcje karne. W styczniu 1967 r. pewien przedstawiciel liberałów w parlamencie szwedzkim oświadczył, że będzie dążył do zmiany obowiązujących praw tak, aby umożliwić małżeństwo między bratem a siostrą. Nieco wcześniej sąd szwedzki wydał orzeczenie zezwalające na uprawomocnienie związku pomiędzy 34-letnim mężczyzną i jego młodszą przyrodnią siostrą (oboje mieli tego samego ojca), którzy mieli normalne ośmioletnie dziecko. Opinia publiczna może się zmieniać, ale genetycy zapewne nie zmienią zdania co do ryzyka małżeństw wśród bliskich krewnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *