Mózg cz. II

Wypadek Gage‘a miał miejsce sto lat temu i do tego czasu wojny i chirurgia dostarczyły mnóstwo dowodów na to, że człowiek może znieść utratę dość dużych obszarów mózgu bez większej szkody. W czasie pewnej londyńskiej konferencji w r, 1935 demonstrowano uspokajający wpływ wycięcia dużych części płatów czołowych u szympansa, w r. 1936 w czasie konferencji w Paryżu jeszcze większe zainteresowanie wzbudziło doniesienie o podobnej operacji na człowieku. Od tego czasu wykonano tysiące operacji polegających na usunięciu części obu półkul mózgowych u pacjentów niezrównoważonych umysłowo i to umyślne uszkodzenie przyniosło wielu z nich poprawę stanu psychicznego.

I wreszcie, choć mózg jest symetryczny z anatomicznego punktu widzenia, choć wiele spośród jego czynności jest dwustronnych, niektóre jednak zdecydowanie zależą od jednej strony, i właśnie tę jedną stronę nazywa się dominującą, a jej zniszczenie pociąga za sobą poważniejsze skutki. Gdyby wylew krwawy nastąpił u Pasteura po drugiej stronie, nie byłoby mowy o efektywnej pracy, następstwem byłby zgon lub niedołęstwo. Dodatkową komplikację stanowi fakt zawiadywania przez ośrodki położone w jednej półkuli mózgowej czynnościami przeciwnej połowy ciała: odnosi się to do symetrycznych i nie podlegających dominacji części mózgu. Dominacja i skrzyżowanie nie ułatwiają zrozumienia niezmiernie skomplikowanej anatomii układu nerwowego.

Anatomia. Mózg ludzki jest miękką masą zawierającą 14 miliardów komórek, waży około 1,4 kg i ma w sobie tyle wody, że kiedy się go ułoży swobodnie na twardym podłożu – to ma tendencję rozpływania się jak galareta migdałowa. Większość jego masy stanowią dwie duże półkule mózgowe, pod nimi znajduje się 10-15°/« pozostałej tkanki. Ta nieduża część wykazuje znacznie większą zmienność i składa się z szeregu różniących się od siebie elementów tkanki mózgowej, zajmując w obrębie czaszki przestrzeń pomiędzy górnym końcem rdzenia kręgowego a obszerną, pełną zakrętów wyrosłą w postaci obu półkul mózgowych. Układ ten komplikuje dodatkowo pionowa postawa człowieka, ze stworzenia czworonożnego o poziomym ustawieniu kręgosłupa i głowy stał się dwunożnym, o pionowym kręgosłupie, przy czym ze względu na zachowanie poziomego ustawienia głowy, musiało dojść do zmiany położenia rdzenia kręgowego, a także mózgu względem rdzenia kręgowego o 90°. Dlatego też zamieszanie w okolicy połączenia rdzenia kręgowego z mózgiem nie może budzić zdziwienia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *