Mózg ludzki

W czasie ewolucji tkanka mózgowa pełniąca funkcje korelacji ulegała stopniowo przesunięciu ku zewnętrznej powierzchni przodomózgowia i zaczęła stanowić najwyżej rozwiniętą część mózgu. Nazywa się ona płaszczem lub korą, po łacinie pallium lub corfex, a jej powierzchnia zwiększyła się przez ukształtowanie się bruzd i zakrętów przypominających orzech włoski, dlatego też stopień rozwoju mózgu można łatwiej ocenić na podstawie wielkości powierzchni jego kory niż ilości znajdującej się pod nią tkanki. Płaszcz ma u człowieka zaledwie około 3 mm lub mniej grubości, zaś powierzchnia jego, powiększona przez wszystkie fałdy, zwoje, bruzdy i zakręty ma 0,25 m2. Pod korą leży ogromne kłębowisko włókien i dróg nerwowych wiodących ku owej cienkiej skórce tkanki korowej, lub też od niej ku innym okolicom.

Mózg ludzki jest najbardziej wyolbrzymionym przykładem tego rozwoju. Pierwotne przodomózgowie zostało tutaj bardzo obficie sfałdowane, dzieli się na 4 większe parzyste płaty i stanowi pięć szóstych mózgu człowieka. Nosi nazwę anatomiczną kresomózgowia, dzieli się na 2 półkule mózgowe i wykonuje wszystkie nadrzędne funkcje działalności ludzkiej polegające na korelacji bodźców zmysłowych, pamięci, myśleniu, Reszta mózgu ukryta jest pod ogromnym grzybem kresomózgowia i również składa się z 4 części. Są nimi:

Śródmózgowie – krótkie i wąskie, związane jest ze wzrokiem, ponieważ otrzymuje bodźce z siatkówki i funkcjonuje jako ośrodek odruchów wzrokowych, w głównej mierze składa się z dróg nerwowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *