Obecnie bicie rekordów odbywa się bez przerwy

Lepsze metody treningu, a także dłuższe okresy treningu musiały również spowodować poprawę możliwości. Za przykład może posłużyć Ron Hill, lekkoatleta brytyjski, który w ciągu roku 1963 przebiegł w sumie 6 957 kilometrów. Prawie wszyscy najlepsi pływacy australijscy i amerykańscy rozpoczynali swój forsowny trening około 12. roku życia. Chociaż instruktorzy przedstawiają wiele teorii dotyczących przygotowania sportowca do uzyskania najlepszego wyniku w określonym dniu, znamy bardzo niewiele faktów tłumaczących zmiany fizjologiczne i anatomiczne zachodzące w czasie treningu. Czy kiedy mięsień się powiększa, włókna mięsne grubieją? Czy włośniczki rozmnażają się w czasie treningu mięśni? Czy zachodzą zmiany w kontroli nerwowej w czasie skurczu mięśniowego? Przyjmuje się, że ilość włośniczek się zwiększa, a włókna mięsne po prostu grubieją. Ale większość metod zaprawy sportowej jest empiryczna, oparta na doświadczeniu, a nie na badaniu fizjologii.

Obecnie bicie rekordów odbywa się bez przerwy, ale rekordy w biegach krótkich jest już trudniej poprawiać niż w długich, częściowo dlatego, że trening nie może w istotny sposób wyrównać długu tlenowego. Cała ilość tlenu zużytego w czasie biegu na 100 m zostaje uzupełniona po zakończeniu biegu. Niektórzy zawodnicy nawet nie zadają sobie trudu oddychania w czasie dziesiąciosekundowego biegu. Inni wykonują tylko jeden oddech. W czasie biegu na 1 milą zawodnik musi oddychaniem uzupełnić połową zapotrzebowania tlenowego w czasie 4 minut biegu. W tym przypadku zaprawą sportową można uzyskać większą poprawą uzupełniania tlenu. Tłumaczy to częściowo poprawą rekordu w biegu na 1 milą o 15 sekund od r. 1921, W tymże roku Charlie Paddock przebiegł 100 m w 10,2 sek. Od tego czasu do dziś poprawiono ten wynik zaledwie o 0,2 sek. Granica możliwości ludzkich w sprincie znajduje sią widocznie bardzo blisko. (Wątpliwe jest, czy obliczanie czasów na dziesiątne części sekundy okaże się w przyszłości wystarczające i czy nie trzeba będzie obliczać na setne sekundy: można przyjąć, że poprawa wyniku o 0,1 sek. na 100 m jest równoważna poprawie o 2,4 sek. na 1 milą.)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *