Rekordowa długowieczność cz. III

Wbrew opinii człowieka, do którego starość i śmierć wydaje się zbliżać z szybkością komety, gatunek ludzki należy do najdłużej żyjących w całym świecie zwierzęcym. Człowiek żyje nadłużej z wszystkich ssaków. Alex Comfort, a jeszcze wcześniej S. S, Flower, przejrzeli notatki zoologiczne, literaturę naukową i niezliczone inne doniesienia w celn wytypowania najdłużej żyjących przedstawicieli fauny. Wśród ssaków słoń indyjski może dojść do 60 lub 70 lat, zbliżenie się lub przekroczenie 50 urodzin udaje się pojedynczym koniom, hipopotamom, nosorożcom i osłom. Wśród ptaków rekord należy do puchacza – 68 lat, za niezwykle długo żyjące uważano dawniej kakadu, sępy, gęsi i papugi,

Niektóre płazy, szczególnie żółwie, bez wątpienia żyją dłużej niż człowiek, niektóre po osiągnięciu 100 lat są jeszcze bardzo żywotne, jeden czy dwa znane egzemplarze mają po 150 lat. Krokodylom powodzi się gorzej, 50 lat to dla nich bardzo dużo, a węże mogą zapewne długo żyć, ale w ogrodach zoologicznych nie jest im zbyt dobrze i dochodzą najwyżej do 30 lat. Amfibie słyną z długowieczności, lecz żadne z nich nie osiągają wieku człowieka – niektóre ropuchy żyją 36 lat, kilkanaście lat żyją żaby. Jeszcze lepszą reputacją cieszą się ryby, szczególnie karp otoczony jest legendami. Niewątpliwie jesiotry mogą niekiedy dożyć 70 lub 80 lat, w Grimsby złowiono kiedyś halibuta 3 m długości, który, na podstawie przeliczenia, musiał mieć ponad 60 lat. Nie można wykluczyć długowieczności karpia, ale jak dotąd nie opisano w sposób naukowy jakiegoś egzemplarza, który żyłby dłużej niż długo żyjący człowiek. Bezkręgowce, jak np, rozlazłe mięczaki, nie są zdolne do życia dłużej niż dwa lub trzy dziesięciolecia – i w tych przypadkach ocena wieku nastręcza trudności.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *