Rodzaje płatów mózgowych

Ku przodowi od okolicy motorycznej znajduje się strefa przedmo- toryczna. Podrażnienie jej nie zawsze prowadzi do skurczu pojedynczego mięśnia, zwykle dochodzi do bardziej skoordynowanego ruchu całej okolicy ciała, prawdopodobnie strefa ta pozwala na ogólną kontrolę, podczas gdy pasmo motoryczne na większą precyzję. Pozostałe, znacznie obszerniejsze części kory płata czołowego są o wiele bardziej zagadkowe. Nazywa się je strefami niemymi, ponieważ zniszczenie lub wycięcie dużej części, co wykonuje się niekiedy w czasie operacji nowotworów, nie powoduje widocznych na- stępstw. Drobne skaleczenie pasma motorycznego – i u pacjenta występuje natychmiastowe częściowe porażenie: obszerne wycięcie stre- .fy niemej – a sprawność czynnościowa pozostaje prawie bez zmiany, choć zmianie może ulec nastrój, krytycyzm, przedsiębiorczość 1 zdolność skupienia się, czyli cechy dotyczące osobowości.

Płat ciemieniowy. Jest on oddzielony od płata czołowego dość głęboką bruzdą środkową: na przedniej krawędzi płata ciemieniowego przylega do niej pasmo równoległe do pasma motorycznego płata czołowego, stanowiące strefę czuciową. Otrzymuje ono wrażenia ciepła, zimna, dotyku i poczucia położenia mięśni. Ułożenie odpowiednich ośrodków w obrębie tego pasma jest prawie takie samo, jak w paśmie ruchowym: nisko po bokach z każdej strony znajdują się miejsca odpowiadające ustom, łącznie ze zmysłem smaku, a palce stóp przy szczelinie podłużnej.

Płat skroniowy, położony najbliżej ucha, jest oczywiście związany ze słuchem, przy czym każdy z dwu płatów otrzymuje bodźce od obu uszu, Przestrzeń rzeczywiście związana ze słuchem jest dość mała, i w innych płatach przestrzenie związane w widoczny sposób z jakimiś czynnościami są niewielkie. Prawdopodobnie od tego płata zależy też pamięć.

Płat potyliczny, leżący najbardziej ku tyłowi, zawiaduje wzrokiem. Mały uraz w tył głowy może nie wywołać żadnej innej szkody oprócz całkowitej ślepoty. Jeśli zniszczona zostanie wzrokowa część kory mózgowej lewego płata, to prawa połowa siatkówki każdego oka będzie miała zachowany wzrok, i odwrotnie.

Nie znamy dokładnie roli dużej części objętości mózgu poza jakimiś niezbyt określonym związkiem z inteligencją, lecz istnieją odcinki, niezależnie od wyżej wymienionych, co do których sprawa ma się całkiem przeciwnie. Pod korą, czyli tzw. istotą szarą, prawie całą objętość mózgu zajmuje istota biała, czyli włókna dróg nerwowych, a jeszcze niżej nieduże skupienia istoty szarej, całkowicie przykryte przez dużą masę półkul mózgowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *