Różne rasy nie posiadają jednakowych szans w lekkiej atletyce

Ludzie różnych ras nie są jednakowo wychowywani, nie żyją w podobnych warunkach klimatycznych ani na tych samych wysokościach nad poziomem morza. Różne możliwości czarnych i brązowych będą miały duży wpływ na przyszłe rekordy. Nawet obecnie amerykańscy Murzyni zagarniają trzy razy więcej medali olimpijskich, niżby to wynikało z proporcji między białą a czarną ludnością USA. {Prawdopodobnie na sukcesy Murzynów ma także wpływ chęć wyróżnienia się przynajmniej w tych dziedzinach, które są im dostępne.)

Jest bardzo ciekawe, co się stanie, kiedy na arenę wkroczą Murzyni Watusi z Afryki. Mężczyźni posiadający średnio 195 cm wzrostu, a niektórzy dochodzący do 210 cm i wyróżniający się narodowym zamiłowaniem do skoków, zapewne wyeliminują wszystkich innych z walki. Notowano wśród nich skoki wzwyż około 223 cm w warunkach dalekich od idealnych. Nie używają oni starannie wyważonej poprzeczki, lecz mocnej liny przywiązanej do dwu drzew. Masai, również plemię afrykańskie, są fenomenalnymi piechurami. Grupa Amerykanów odwiedziła niedawno to plemię, przywożąc ze sobą rodzaj karuzeli, której ruchoma płyta zwiększała swą pochyłość o 1 stopień co minutę. Dwu Murzynów natychmiast pobiło rekord amerykańskiego mistrza, który trenował poprzednio na tym urządzeniu przez pól roku. Ćwiczenie podwyższyło u nich tętno, ale liczba oddechów pozostała bez zmiany. Profesor Ernst Jokl, który reprezentował Niemcy w biegach, a obecnie wykłada na uniwersytecie w Kentucky, pisał o wybitnych zdolnościach lekkoatletycznych Murzynów. Cytuje on pracę naukową o uzdolnieniach do lekkiej atletyki, w której Murzyni są postawieni na pierwszym miejscu, Azjaci na drugim, a na trzecim Europejczycy. Dopiero obecnie czarni i brązowi wkraczają do współzawodnictwa w dziedzinach, w których dotąd niepodzielnie panowali biali.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *