Różne rodzaje odruchów

Odruch zwracania ust. Dotknięcie policzka lub kącika ust wywołuje odwrócenie głowy w tę samą stronę, później może pojawiać się wydymanie warg, obniżenie dolnej wargi i skierowanie języka ku dotkniętej okolicy.

Odruch mrugania. Dotknięcie rzęs na jawie czy we śnie powoduje mruganie. Kichanie. Dotknięcie nosa, a nawet bardzo jasne światło może wywołać kichanie.

Odruch chodzenia. Noworodek utrzymywany w pozycji pionowej i posuwany ku przodowi wykonuje ruchy chodzenia, zwłaszcza jeśli nóżki dotykają ziemi. Koordynacja i rytm ruchów są dobre, odruch zanika po 6 tygodniach.

Odruch toniczny. Jeśli dziecko leży na brzuchu, twarz zwraca się w bok. Jeśli głowa zostanie następnie odwrócona w drugą stronę dobrowolnie lub gdy ktokolwiek przekręci główkę dziecka, to zmieni się równocześnie położenie rączek i nóżek: zgięte wyprostowują się, wyprostowane zginają. Zaraz po urodzeniu odruch ten może nie być obecny, mija po 3-6 miesiącach.

Odruch oczu lalki. Przy nagłym obróceniu głowy, ruch gałek ocznych jest spóźniony, odruch ten trwa zaledwie kilka dni. Skrzyżowany odruch wyprostny. Jeśli się wyprostowuje jedną nóżkę i podrażni podeszwę, to druga nóżka zgina się, a potem prostuje: odruch mija po miesiącu.

Odruch GaJanfa. Podrażnienie tułowia w okolicy talii z jednej strony wywołuje skrzywienie ciała. Odruch mija w drugim miesiącu i znacznie później powraca. Rozwój dziecka idzie dobrze znaną drogą, ale każde dziecko znaczy na niej własny ślad, typowy wyłącznie dla niego. Przeczytajcie jakąkolwiek książkę o rozwoju dziecka, a przekonacie się, że uogólnienia dotyczące postępów właściwych dla każdego roku życia w bardzo przybliżony sposób odpowiadają konkretnemu dziecku. Potrząsanie zabawkami, piszczenie z uciechy, dmuchanie baniek, niechęć do niektórych potraw, przeglądanie się w lustrze, ustawianie klocków, wieczne wypluwanie kaszki i pytanie „dlaczego”, te wszystkie i niezliczone inne przejawy są dowodami postępu, ale czas ich występowania jest bardzo różny. Są one kamieniami milowymi wzdłuż drogi od niezdarnego, bezzębnego, machającego rączkami zbiorowiska odruchów, płaczącego bez łez i załatwiającego się bez skrępowania – do dojrzałego ludzkiego kształtu, do istoty zależnej w większym stopniu od rozumu niż od odruchów i instynktu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *