Rozpoznanie wad rozowjowych

Pomimo braku wystarczających informacji ustalono jednak szereg ogólnych wniosków. Wyższa stopa życiowa nie zmniejsza liczby potomstwa z wadami wrodzonymi. Wszystkie rasy na świecie są dotknięte mniej więcej w tym samym stopniu, jeśli brać pod uwagę liczby bezwzględne, jednak każda rasa ma szczególną skłonność do określonych uszkodzeń. Podobnie zdarzają się one mniej więcej w równej ilości u obu płci, ale niektóre występują częściej u jednej, inne u drugiej (np. zajęcza warga występuje częściej u chłopców). Dzieci z wadami wrodzonymi mają mniejsze prawdopodobieństwo utrzymania się przy życiu niż dzieci normalne. Przeciętnie biorąc 95% dzieci, żywych w 28. tygodniu ciąży, będzie żyło również w 5 lat później: z dzieci obarczonych wadami tylko 50% utrzyma się przy życiu po 5 latach. Dzieci z niektórymi wadami, jak np. anencefalia – czyli prawie całkowity brak mózgu – wszystkie giną najdalej w ciągu tygodnia.

Tylko około połowa wad rozwojowych jest widoczna po urodzeniu, ale objawy wszystkich prawie zjawiają się pod koniec pierwszego roku. Niektóre z nich łatwiej wykryć pó urodzeniu, jeśli poród miał miejsce w szpitalu, jak np. mongo- lizm stwierdzany rzadziej przy porodzie w domu, niektóre jednak nie są dostrzegalne nawet dla specjalisty przed upływem dłuższego czasu. Tylko niewiele jest wyznaczonych genetycznie, czyli dziedziczonych, jednak większość wad wrodzonych nie jest dziedziczna (określenie „wrodzone” oznacza widoczne przy urodzeniu: „genetyczne” są wyznaczone przy zapłodnieniu). W rzeczywistości odgraniczenie ich od siebie nie jest łatwe, gdyż obecnie nie ma możliwości stwierdzenia wielu defektów zaraz po urodzeniu, mimo to istnieje jednak różnica między następstwem wywołanym przez przyczyny genetyczne a skutkami innych szkodliwych wpływów. Różyczka powoduje czasami deformacje, ale takich wad nie uważa się za dziedziczne. Aby nam się to wszystko nie wydawało zbyt proste – zdarza się, że jakiś osobnik może ze względów dziedzicznych być bardziej wrażliwy niż inni na czynnik nie mający zupełnie wpływu na zespół genów, jak właśnie na różyczkę, tzn. z dziedzicznych przyczyn mogą u niego występować częściej uszkodzenia, których za dziedziczne nie można uważać.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *