Uszkodzenie strefy motorycznej mózgu

Podczas gdy mózg dorosłego bardzo gwałtownie reaguje na brak tlenu, mózg noworodka jest dziwnie tolerancyjny. Jest to zjawisko korzystne z punktu widzenia porodu (adaptacja?), pozostawiające więcej czasu na przejście od utleniania krwi przez pępowinę – do utleniania przez płuca. Krew noworodka może przy tym zostać przejściowo odtleniona, ale mózg noworodka jest przynajmniej na krótki czas odporny na brak krwi utlenionej. Niemniej okres porodu naraża mózg dziecka na uszkodzenie i jeśli nie ma ono pozostać trwale, to oddychanie musi się rozpocząć zaraz po urodzeniu. Uszkodzenie mózgu może powstać tak przed, jak i po urodzeniu, może mieć przyczyny genetyczne, a także (przynajmniej obecnie) może być nieuniknionym następstwem szkody wyrządzonej we wczesnym życiu płodowym, może mieć źródło dziedziczne, a mimo to, jak w przypadku fenyloketonurii wywołującej na ogół uszkodzenia po urodzeniu, można mu zapobiegać. Uszkodzenie mózgu może więc nastąpić w czasie ciąży, porodu lub w następstwie jakiegoś czynnika szkodliwego po urodzeniu, zaś wszystkie te przypadki tworzą razem 0,2% żywo urodzonej ludności dotkniętej porażeniami pochodzenia mózgowego.

Uszkodzenie strefy motorycznej mózgu zawiadującej ruchami ciała powoduje porażenie, lub inaczej paraliż, określonego typu. Jednym z nich jest porażenie kurczowe – w tym przypadku uszkodzenie dotyczy kory mózgowej, a chory jest słaby i różne okolice ciała wykazują sztywność niejednakowego stopnia. U atetotyka uszkodzone są jądra podstawy mózgu, co powoduje nieopanowane i nie skoordynowane ruchy. U ataktyka w następstwie uszkodzenia móżdżku ruchy są niedokładne i niepewne,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *