Wiek u sportowców ma duże znaczenie

Wielkie znaczenie ma wiek. Na ogół im dystans jest dłuższy, tym starsi zawodnicy biorą udział. Przeciętny wiek 100- -metrowca w Rzymie wynosił 23 lata. Na 400 m – 24, na 1 500 m – 25, na 5 000 m – 26, na 10 000 m- 27, w chodzie na 20 km – 28, w maratonie – 30, w chodzie na 50 km – prawie 31 lat. Najmłodszy maratończyk (25,5 lat) był o niecały rok młodszy od najstarszego 100-metrowca. Wszyscy lekkoatleci byli stosunkowo młodymi mężczyznami: najstarszy miał 36 lat (w chodzie na 50 km), a najmłodszy 19 lat (skoczek wzwyż). We wszystkich Igrzyskach Olimpijskich, biorąc pod uwagę również konkurencje, o których starożytnym Grekom nawet się nie śniło, wiek zawodników obejmuje wiele dzie- siątków lat. W Helsinkach w r. 1952 najmłodszy z zawodników miat lat 13 (pływak), a najstarszy (strzelec do rzutków) 66. Najmłodsi zwyciązcy to niezmiennie pływacy.

Zazwyczaj uważa się, że wysokość nad poziomem morza ma małe znaczenie. Większość dużych miast będących dotąd siedzibami Igrzysk Olimpijskich nie leży wysoko nad poziomem morza. Międzynarodowy Komitet Olimpijski zadecydował, że Igrzyska w r. 1968 mają się odibyć 2 200 m nad poziomem morza w Mexico City. ,,To nierozsądne, zadziwiające, absurdalne” pisał Roger Bannister. Wielu znanych sportowców protestowało również, głównie ze względu na konieczność dłuższego okresu aklimatyzacji. Na takiej wysokości sprinterzy mają duże szanse na pobicie istniejących rekordów świata. Długodystansowcy nie mogą mieć na to żadnej nadziei. Sprinter ma w swym ciele całą potrzebną ilość tlenu przed biegiem i dlatego może zyskać na mniejszej o 23°/o gęstości powietrza (w porównaniu z warunkami nad poziomem morza, przyp. tłum.). Będzie łatwiej biec w rzadszym powietrzu. W biegach dłuższych niż 800 m korzyść ta nie wyrówna dodatkowego utrudnienia w uzupełnianiu tlenu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *